Legenda kaže da su nekog januara 1977. godine za šankom Teatra TD u Zagrebu, lokalni anarhisti ispijali lozu i pričali o politici, slaveći jer je Đoko anarhist (kome je posvećena pesma Jablan) dobio kćerku, kojoj je trebalo dati ime. Tada je, kako kažu, Džoni izrecitovao stihove čuvene Hajneove pesme “Azra“, koja se u prevodu Safvet-beg Bašagića peva kao sevdalinka:
“Kazuj robe, otkuda si, iz plemena kojega si?
Ja se zovem El Muhamed, iz plemena starih Azra,
što za ljubav život gube i umiru kada ljube“.
Legenda dalje kaže da su Đoko i Džoni iste večeri dogovorom odlučili da će jedan dati svojoj kćerki ime Azra, dok će drugi to ime uzeti za svoj bend.
Nastala pod uticajem rocka i novog vala, Azra je s vremenom postala jedan od najpopularnijih i najuticajnijih, ali i najvažnijih bendova u SFR Jugoslaviji. Predvođen Džonijem Štulićem, bend je u 14 godina karijere izdao čak devet albuma i eksperimentirao s različitim temama i stilovima, a poznat je i po tome što je svojim pesmama često doticao važna socijalna, ali i različita filozofska pitanja.
Počeci
1977/78. grupa nastupa u postavi Štulić – Stublić – Pelajić – Novoselić – Juričić, ali se ubrzo ostatak grupe odvaja od Štulića i formira novi sastav – Film. Nakon toga Štulić postaje članom Parnog valjka, ali ta saradnja nije dugo potrajala. Vrativši se Azri Štulić kao bubnjara uzima Borisa Leinera tada člana Haustora, ali kako ne uspeva da nađe adekvatnog basistu, za prvi intervju, da bi izgledali kao trio – slikali su se s psom.
Prvi singl snimaju 1979. godine s Huseinom Hasanefendićem – Husom (Parni valjak) kao producentom, koji je ujedno svirao gitaru. Još su im pomogli i Zlatko Miksić – Fuma (Parni valjak), Mladen Juričić (Film) i Relja. Na tom singlu su izašle pesme Balkan i A šta da radim koje su dobile i prve pozitivne kritike. Ubrzo nakon toga im se pridružio i basista Mišo Hrnjak. Na leto iste godine grupa svira po trgovima, na moru kaleći se u direktnim kontaktima sa slučajnom ili namernom publikom.
Debi album Azra snimaju 1980. godine pod producentskom palicom veterana Drage Mlinarca. Taj album se smatra jednim od najvećih debija u rok muzici s ovih prostora pa im osigurava vodeće mesto na domaćoj rok sceni.
Ravno do dna
Godine 1981. kao uvod za novi album Azra objavljuje singl Lijepe žene prolaze kroz grad, kog takođe producira Hus. Nedugo zatim izdaju novi dupli album Sunčana strana ulice, sa raznovrsnijim temama. Prvi put Džoni ubacuje i komentare političke naravi (Užas je moja furka, Kurvini sinovi). U ljubavnim pesmama (Između nas, Ne reci mi dvaput, Gospodar samoće, Sunčana strana ulice) uvodi i duvačke instrumente u izvedbi Sedak-Benčića, Vlahovića, Santre i Juričića.
Iste godine grupa održava sedam koncerata za trostruki živi album Ravno do dna. Osim starih pesama tu je i mnoštvo novih ostvarenja (Ravno do dna, Nedeljni komentar, Ostavi me nasamo, Sjaj u kosi, Plavo – smeđe). Ovaj album je snimak čitavog koncerta u Kulušiću u Zagrebu 1981, a po neposrednosti i energiji muzike pruža pravu sliku Azre tog razdoblja.
Drugi dupli album Filigranski pločnici i treći singl izlaze 1982. godine, a u njima Štulić od direktne energične emotivnosti prelazi prema prikazu unutrašnjeg emotivnog stanja, ali s određenom distancom. Album sadrži političke (Tko to tamo pjeva, 68., Pavel, Gorki okus), ljubavne (Kao ti i ja, Volim te kad pričaš), kao i pesme u kojima Štulić kritikuje uobičajene društvene norme (Put za Katmandu, Strah od smrti, Život običnog tempa).
Od Fazana do Zadovoljštine
Godine 1982. grupu napušta Mišo Hrnjak, a Lajner odlazi na odsluženje vojnog roka, pa sledeće godine Štulić sam sa bubnjarom Srećkom Antonioliem snima album Kad fazani lete, a 1984. sa Leinerom Krivo srastanje u kojima ulazi u dubine ljudskih misli i pobuda (Kao i jučer, Duboko u tebi, Flash), ili se buni protiv prevladavajućeg načina mišljenja (3N, Mon ami, No comment, Kad fazani lete), ili opet, donosi zvuk teških, punih rok gitara (Anđeli, Štićenik, Nemir i strast). Na albumu se prvi put pojavljuje i obrada jedne narodne pesme – Klinček stoji pod oblokom.
Zatim odlazi u Holandiju gde stvara nove pesme a stare prevodi na engleski jezik, s ciljem izdavanja van granica Jugoslavije. 1986. izdaje album pod nazivom It ain't like in the movies at all.
Godine 1987. s Leinerom, Juricom Pađenom i Stephenom Kippom, kog je doveo iz Holandije, snima novi album Između krajnosti koji sadrži uglavnom obrade pesama (Zadovoljština – Satisfaction– Rolling Stones, Adio mare– Vlaho Paljetak) kao i neka svoja dela (Izlazak iz kome, Vaše veličanstvo).
Godine 1988. izdaje četvorostruki živi mega-album Zadovoljština, s luksuznom opremom i istom postavom. Ovaj album je snimak gotovo čitavog koncerta održanog u Domu sportova u Zagrebu, 1987.
Konačni raspad benda usledio je 1990. godine nakon koncerta na Hvaru.
