Mnoge generacije nesumnjivo pamte seriju Sivi dom, scenariste Gordana Mihića i režisera Darka Bajića, premijerno prikazanu na JRT-u davne 1986. A svima je u sećanju sigurno ostala i čuvena melodija „Sve što želim u ovom trenutku“, koju izvodi grupa Far.
U 12 epizoda prikazani su složeni odnosi mladih na rubu kriminala, kao i njihovi odnosi s vaspitačima, kroz koje se razotkrivaju njihove teške životne sudbine. Scenarista je proveo skoro mesec dana u Vaspitno-popravnom domu u Kruševcu, da bi što bolje pripremio scenario za seriju koji je napravljen po istinitim događajima i likovima iz doma.
Serija, koja se isticala sjajnom glumačkom ekipom, privukla je pažnju ne samo što je predstavljala za tadašnju Jugoslaviju redak primer žanra zatvorske drame, nego i izuzetno mračnim tonom, kao i eksplicitnim scenama nasilja, od kojih su neke izazvale kritike zbog prikazivanja u udarnom terminu.
Poseban utisak na publiku ostavio je mladi glumac Zoran Cvijanović, u ulozi psihopatskog štićenika Šojke, dok je dotad široj publici nepoznati, Žarko Laušević, koji je igrao možda i najtežu ulogu — Šilju, lika koji gotovo ne progovara, munjevito postao zvezda. Devojke širom Jugoslavije uzdisale su za njim, a momci su brijali desni deo obrve, onako kako je Laušević nosio u seriji. Svima omiljen vaspitač bio je Zeka, čiji je lik tumačio Dragan Nikolić, dok su mnogi zazirali od Miše Janketića, odnosno vaspitača Belog.
Mnogi smatraju da je pojam “sivi dom” ušao u novinarsku terminologiju i u jezik kao metafora svake turobne državne institucije.
