Film Gorana Markovića “Specijalno vaspitanje“ bio je prvi jugoslovenski film koji se bavio problematikom maloletničke delinkvencije. Premijerno je prikazan 1977. na Festivalu jugoslovenskog filma u Puli, gde je dobio niz nezvaničnih nagrada, dok je Ljubiša Samardžić, za ulogu milicionera Caneta, dobio Zlatnu arenu za mušku epizodnu ulogu. Iste godine je dobio Zlatni dukat Manhajmskog festivala, smotre koja je u to vreme smatrana najboljim međunarodnim festivalom debitantskog filma.
„Specijalno vaspitanje“ je jedno vreme bio najpopularniji i najprodavaniji Markovićev film i prikazan je u preko 50 zemalja. Smatra se da mu je ovo debitantsko delo otvorilo mogućnost za kasnije veoma uspešno bavljenje igranim filmom. U filmu je debitovalo je i nekoliko kasnije veoma značajnih glumaca, kao što su Branislav Lečić i Olivera Ježina. Branislav Lečić je ulogom Fikreta Hadžiabdića, sebi odredio put glumca koji će se najbolje snalaziti prilikom tumačenja likova koji se nalaze sa druge strane zakona, a u pripremanju ove uloge tadašnji akademac je morao da se konsultuje sa psiholozima i kriminolozima.
Film prati sudbinu dečaka Pere Mitića Trte, koji nakon više sitnih krađa i hapšenja majke, dospeva u dom. Njega glumi Slavko Štimac, tada još gimnazijalac, dok se u ulozi mladog vaspitača Žarka Munižabe, spremnog na uvođenje novih metoda vaspitanja u domu, pojavljuje Bekim Fehmiju.
Kultni lik iz ovog filma je Ljupče, a ova uloga je bila posebno zahtevna za Aleksandra Berčeka, s obzirom na to da je glumio “ćutologa” koji je odbijao da priča, pa su pokreti tela i mimika lica ono na osnovu čega se zaključivalo šta trenutno misli.
Goran Marković je svojevremno objasnio da je želeo da u ovom filmu balansira između surovosti i dečačke naivnosti. Mnogi se slažu da je u tome uspeo, pa je tako ova, u osnovi teška socijalna drama, imala i neke komične momente koji su “ublažavali” sumornu atmosferu.
