Nakon proglašenja novog Ustava 1963. godine, FNRJ je pretvorena u SFRJ. Iste godine se štampaju novčanice sa novim nazivom države, a one sa starim i dalje ostaju u opticaju. Stilsko rešenje isprva nije menjano, ali 1965. godine štampa se novčanica u novom stilu, koji nije menjan sve do 1985. godine. Ove novčanice postale su simbol jugoslovenskog prosperiteta i visokog standarda.
Prve novčanice SFRJ imale su iste motive kao prethodna serija iz 1955. godine, a jedina izmena je bila u novom nazivu države. Novčanica od 100 dinara na licu ima lik devojke iz hrvatskog mesta Konavle, a na naličju panoramu Dubrovnika.
Novčanica od 500 dinara na licu ima kosačicu, a na naličju žetvu.
Novčanica od 1000 dinara na licu ima lik livca Arifa Heralića, a na naličju panoramu Železare Zenica gde je Arif radio. Krajem 1954. godine Arifa je snimio foto-reporter lista Borba za potrebe priloga o Železari u Zenici. Slika nasmejanog radnika nekako je stigla do glavnih u Zavodu za izradu novčanica, tako da se njegov lik sledeće godine našao na apoenima od 1000 dinara. Arif je pokušao da od države dobije novčanu naknadu za korišćenje njegovog lika ali je to prošlo bez uspeha. Država je odgovorila samo tako što je iskoristila njegov lik i na apoenu od 10 dinara, 1965. godine. O njegovom pokušaju da dobije ono što mu pripada snimljen je dokumentarni film „Devalvacija jednog osmijeha“, 1967. godine. Film je bio najveća društvena kritika koja je do tada prikazana u socijalističkoj Jugoslaviji, a nakon političkih pritisaka TV Zagreb ga je proglasio „programsko-političkom greškom”. Arif je umro je u bedi kao invalid rada i hronični alkoholičar koji je za sobom ostavio jedanaestoro dece.
Novčanica od 5000 dinara na licu ima reljef Ivana Meštrovića koji predstavlja Kosovku devojku i borca. Reljef je deo neizvedenog projekta Vidovdanskog hrama koji je trebao biti podignut na Gazimestanu. Na naličju se nalazi zdanje Narodne skupštine. Autor svih nacrta je slikar Miodrag Petrović, dok su graveri bili Tanasije Krnjajić i Božidar Kocmut.
Na novčanicama iz 1965. god zadržani su motivi prethodne serije, ali su usled denominacije valute promenjene njihove nominalne vrednosti. Puštene su u promet poslednjeg dana 1965, a zakonsko sredstvo plaćanja su bile sve do prvog dana 1980. godine. Sasvim nova po stilu je novčanica od 100 dinara u crvenoj boji. Na njenom licu nalazi se Spomenik miru u vidu konjanika, rad vajara Antuna Augustinčića koji se nalazi ispred zgrade Ujedinjenih nacija u Njujorku.
„Crvena stotka” imala je dug život i na neki način je postala simbol jugoslovenskog socijalističkog prosperiteta i visokog standarda. Štampana je u četiri navrata: 1965, 1978, 1981 i 1986. Zakonsko sredstvo plaćanja bila je do 1. januara 1990. godine.
Period koji je nastupio bio je veoma povoljan po stabilnost dinara. Novčanica od 1000 dinara iz 1974. biće najveća nominalna vrednost sve do 1985. godine i štampanja 5000 dinara sa likom Josipa Broza čime je otpočeo sunovrat dinara u inflaciju.
Dinar iz 1968. godine doneo je novu stilizaciju novčanica, koja je već primenjena kod „crvene stotke” tri godine ranije.
Na njima se pojavljuju stari motivi kosačice, livca Arifa Heralića i Meštrovićevog reljefa. Puštene su u promet iste godine, a povučene dve decenije kasnije.
Godine 1970. štampana je novčanica od 500 dinara na čijem licu je spomenik Nikoli Tesli, rad vajara Frana Kršinića, sa spiralnom zavojnicom Teslinog transformatora u pozadini. Tesla je bio prvi velikan koji se pojavio na nekoj novčanici nakon rata. Puštena je u opticaj godinu dana kasnije, a sredstvo plaćanja je bila do 1. januara 1990. godine.
Nacrte svih dotadašnjih novčanica izradio je Miodrag Petrović. Novčanica od 20 dinara ljubičaste boje sa motivom broda štampana je 1974. godine. Nacrt je izradio Nusret Hrvanović. Puštena je u opticaj sledeće godine, a povučena poslednjeg dana 1989. godine.
Nacrt novčanice od 1000 dinara potpisuje Andrija Milenković, kome je za lik seljanke sa maramom pozirala supruga. Većina ovih novčanica štampana je u nekoliko navrata u narednim godinama, a jedina izmena je bila u potpisnicima.
Prva novčanica s Titovim likom objavljena je 1985. godine, pet godina nakon njegove smrti. Vredela je 5000 dinara. Autor idejnog rešenja je akademski slikar Dragiša Andrić, autor portreta je slikar Nusret Hrvanović – ime mu je odšampano na levom Titovom ramenu, a graveri su Dragiša Andrić i Trento Cionini, Italijan. Ova novčanica će ostati upamćena i po grešci: na novčanicama sa slovnim oznakama AA i ZA piše da je godina Titove smrti 1930, a ne 1980.
Prva sledeća novčanica je zbog ubrzane inflacije bila 20.000. Na njoj je prikazan pomalo namršten i zamišljen ili zabrinut, Alija Sirotanović, udarnik i junak socijalističkog rada.
Početkom 80-tih donesena je odluka da se postojeća serija novca zameni novom, modernijom. U novoj seriji, svaka pojedina novčanica je trebalo da predstavljala jednu od jugoslovenskih republika, na licu bi imala jednu istorijsku ličnost iz te republike, a na naličju motiv iz te republike. Najmanja novčanica od 10 dinara predstavljala bi najmanju republiku, Crnu Goru, a najveća postojeća – najveću republiku, Srbiju, a uvela bi se i nova novčanica od 5000 dinara koja bi predstavljala Jugoslaviju. Prvo je trebalo da bude izdata najveća novčanica, a zatim bi se postupno zamenjivale novčanice manjih apoena.
Novčanica sa likom Vuka Karadžića, koja predstavlja Srbiju, trebalo je da bude u apoenu od 1000 dinara. Sve matrice su bile gotove i novčanica je bila spremna za štampu, ali nikada nije puštena u opticaj. S obzirom na hiperinflaciju, pojavila se potreba za novčanicama sve većih apoena, a ne sve manjih. Matrice za novčanicu s Vukom Karadžićem su prerađene tako da je nominalna vrijednost bila 10.000 dinara. Ali tada se pojavio politički problem, jer novčanica sa likom Vuka Karadžića nije mogla biti veća od novčanice koja predstavlja Tita i Jugoslaviju.
Novčanica sa drugim motivom, nije izrađena zato što ju je prevazišla inflacija. Da se taj slučaj ne bi ponovio, na ostalim novčanicama su crtani izmišljeni likovi: mllada žena na 50.000, devojčica na novčanici od 100.000 dinara… Zna se da su zelenu novčanicu od 50.000 dinara turisti nosili kao suvenir zato što je na njenom reversu bio crtež Dubrovnika. Za dve sledeće novčanice šestocifrene vrednosti, izabrani su partizanski spomenici podignuti posle Drugog svetskog rata.
Godine 1990, za vreme premijera Ante Markovića, izdate su novčanice od 10, 50, 100, 200, 500 i 1000 dinara, od kojih su imale dizajn vrlo sličan onom dizajnu inflatornog dinara SFRJ iz 1985. godine.
Najpre su emitovane dve novčanice poznatije kao „spomenici” iz serije za izvanredne potrebe: 50 i 200 dinara sa datumom 1. januara 1990. Povučene su marta 1991, s obzirom da su bile izrađene u tehnici ravnog štampe podložne falsifikovanju.
Serija novčanica iz 1990. godine, sa istim nominalnim vrednostima, ali u promenjenim bojama je puštena u opticaj 1991. godine, i to sa natpisom Jugoslavija, bez troslovne skraćenice SFR na poleđini, jer se radi o novčanicama izdatim za vanredne potrebe zemlje.
Uveden je red u novčani promet, tako što su veći apoeni imali veće dimenzije i ujednačen je dizajn novčanica, svaki apoen je dobio jednu boju, novčanice su štampane na papiru sa vodenim žigom i zaštitnom niti i po prvi put su korišćeni znaci za slepe, sa dubokom štampom. Autor svih novčanica je Dragiša Andrić.
Godine 1991. izdata je i novčanica od 5.000 dinara
