Jugoslovenska privrženost SSSR-u prestala je 1948. godine kada je Tito rekao “ne” Staljinu, odbivši da na njegov poziv dođe u Moskvu. Preko noći svi ruski filmovi i muzika u Jugoslaviji bili su zabranjeni, pa se javio između ostalih još jedan problem – kom pravcu u filmskoj i muzičkoj industriji se sad okrenuti?
Tako su se nekako mic po mic među Jugoslovenima proslavili meksički filmovi i muzika inspirisana latinoameričkim tonovima. Tome je dodatno pripomogla činjenica da je meksička kinematografija tih godina bila živopisna i bogata, prožeta revolucionarnom tematikom, dakle bliska jugoslovenskim narodima koji su nedavno izašli iz Drugog svetskog rata. Filmovi su prikazivali siromašne, ali poštene Meksikance u borbi sa zlikovcima.
Godine 1950. u Meksiku je snimljen “Jedan dan života”(Un dia da vida), film koji je nakon samo nedelju dana prikazivanja svugde u svetu skinut sa repertoara i ubrzo pao u zaborav… Svuda, osim u Jugoslaviji gde je doživeo neverovatnu popularnost. Samo u Zagrebu ovaj film bio je na repertoaru punih 248 dana za redom pred potpuno rasprodatom dvoranom!
Film govori o dva prijatelja, od kojih je jedan osuđen na smrt streljanjem zato što nije želeo da puca na narod. On moli svoga prijatelja oficira da mu omogući još jedan dan života kako bi svojoj majci, Huaniti pesmom čestitao rođendan. Tu scenu koji mnogi danas pamte, prati numera “Las mananitas”, koja je kasnije u dve varijante prepevana na naš jezik. Prva je “Mama Huanita”, a druga “Jedan dan života”, najpoznatija je u izvedbi Miše Kovača.
Čuvena pesma i film neverovatno su uticali na popularizaciju meksičke muzike i kulture u Jugoslaviji i stvaranje takozvanog Yu-Mex muzičkog žanra. Najpopularniji Yu-Mex izvođači bili su Cune Gojković, Ivo Robić, Milić Ljubomir i Paloma, trio TiViDi i mnogi drugi, mada su glavne zvezde bili Crnogorci Slavko Perović i Nikola Karović.
Karovića je kasnije uočio i Tito, pa će ovaj Nikšićanin postati i Titov lični zabavljač. Karović je za Tita pevao 102 puta, kao i za 61 svetskog državnika, zbog čega je upisan i u Ginisovu knjigu rekorda. Pevao je i na dočeku meksičkog predsednika Adolfa Lopeza Meteosa.
Njegov najveći “rival” bio je Slavko Perović, koji je 60-ih godina izbacio je velike hitove, poput “Čaša gorkih suza”, “Pesma majci”, “Divna Guadalajara”, “Kad čuješ trubu”, “Moj Meksiko” i naravno “Mama Huanita”.
Tiraži pojedinih Perovićevih ploča išli su i do 300.000 primeraka, mogo više nego što je početkom 60-ih bilo gramofona u SFRJ!
