Malo je ljudi koji su toliki autoritet da, kada uđu u prostoriju, svi zaćute. Jedna od takvih osoba je veliki Dušan Duda Ivković, trener koji nas je sve usrećio zlatnim medaljama i čovek čije je ime postalo sinonim za košarku u čitavoj Evropi.
U svojoj grandioznoj karijeri predvodio je brojne velike košarkaške klubove, od Partizana, do Olimpijakosa i CSKA, ali i jugoslovensku reprezentaciju sa kojom je izgubio samo jedno finale.
Duda Ivković je rođen 29. oktobra 1943. na Crvenom krstu u sred okupiranog Beograda kao četvrto dete. Po majčinoj liniji je u krvnom srodstvu sa čuvenim naučnikom Nikolom Teslom koji je preminuo 10 meseci i 22 dana pre Dudinog rođenja. Tako je mali Dušan bio jedina beba u porodici kojoj Tesla nije poslao dukat, što je Nikola, prema starom srpskom običaju, za života radio svaki put kada bi familija postala bogatija za čeljade.
Najbolji drug iz školskih dana bio mu je pokojni glumac Dragan Gaga Nikolić sa kojim je, prvo sedeo u klupi, a kasnije kada su poodrasli, i u kafani.
U svet košarke ušao je 1958. godine zahvaljujući svom, šest godina starijem, bratu Slobodanu Pivi Ivkoviću koji je u to vreme već trenirao u Radničkom na Krstu. U ovom klubu Duda Ivković će ostati tokom svoje cele igračke karijere, sve do 1968.
Dudin prvi trener bio je niko drugi do čuveni Bora Cenić, a potom je prešao kod Ranka Žeravice. Trenirao je po ceo dan u maloj sali Radničkog, zajedno sa bokserima, u ovoj veštini se Duda i sam na kratko okušao, rvačima i svim drugim sportistima, predano i vredno, a tokom zime igrao bi na turnirima u staroj sali DIF-a gde su dolazili svi najveći timovi iz cele Srbije.
Po završetku profesionalne igračke karijere, Ivković je odmah ušao u trenerske vode takođe u Radničkom, na šta je, opet, uticao njegov brat Piva koga je Dušan uvek smatrao boljim trenerom od sebe.
U početku, Duda se bavio organizacijom utakmica i putovanja sve dok mu, jednog dana, Bora Cenić nije ponudio da radi sa timom 1968. Četiri godine kasnije Duda počinje da radi za platu sa kadetima Radničkog, a sa juniorima osvaja prvenstvo države.
U 35 godini Dušana Ivkovića poziva njegov bivši trener Ranko Žeravica, tada trener Partizana, i nudi mu mesto pomoćnog trenera. Nakon samo jedne sezone, Duda preuzima Partizan i, sa Kićanovićem i Dalipagićem u svojim redovima, uzima tri trofeja u tadašnjoj jugoslovenskoj ligi koja je bila najjača u Evropi – prvenstvo Jugoslavije, Kup Jugoslavije i Kup Radivoja Koraća.
Nakon tri godine u Partizanu, Duda Ivković odlazi u Grčku u solunski Aris, a potom u osam godina svoje znanje prenosi igračima ponovo Radničkog, Šibenke i Vojvodine koji su bili u lošem stanju i očajnički tražili pomoć.
Duda nije jurio novac. Njegov cilj bilo je pravljenje dobrih igrača, stvaranje jugoslovenske košarke, pa je radio i kao pomoćnik selektora reprezentacije Jugoslavije, Krešimira Ćosića na Svetskom prvenstvu 1986. i Evropskom prvenstvu 1987. u Atini. Već 1988. Ivković postaje selektor i osvaja srebrnu medalju na Olimpijskim igrama u Seulu i zlato na Evropskom prvenstvu 1989. u Zagrebu, Svetskom prvenstvu 1990. u Argentini i Evropskom prvenstvu 1991. u Rimu.
Preminuo je 16. septembra 2021. godine u svojoj 77. godini.
