Robert Prosinečki, majstor fudbala
Zvezdin as i bivši jugoslovenski reprezentativac, rođen 12. januara 1969. u Filingen-Šveningenu, Nemačka, poznat je kao član generacije Crvene zvezde koja je osvojila Kup Šampiona. Za Crvenu zvezdu je nastupao od 1987. do 1991. godine i u klubu ostavio neizbrisiv trag sjajnim partijama i efektnim golovima.
Fudbalski put “malog žutog” kako su ga zvali na početku karijere započeo je u SR Nemačkoj gde je kao klinac napravio prve igračke korake u omladinskom pogonu Štutgarter Kikersa. Porodica Prosinečki se, međutim, 1979. vratila u Jugoslaviju, tačnije u Zagreb, gde je Robi nastavio da pika loptu u mlađim kategorijama Dinama. Njegov talenat je bio očigledan, pa je sa 18 godina zaigrao u prvom timu ’Modrih’ za koje je debitovao u sezoni 1986/87 u prvenstvenom duelu sa Željezničarom
Nakon nesuglasica s trenerom (Miroslav „Ćiro“ Blažević izjavio da će pojesti trenersku diplomu ako Prosinečki postane igrač) odlazi u Crvenu zvezdu.
U redove Crvene zvezde stigao je 1987. godine, i posle jednog treninga u rukovodstvu kluba su odlučili da potpišu ugovor sa Robertom, kada su videli o kakvom fudbalskom biseru je reč. Iako je bio daleko najmlađi u timu, odmah se izborio za mesto u startnoj postavi i postao nezamenljiv u veznom redu tokom sve četiri sezone u klubu. Već u prvoj sezoni se okitio šampionskom titulom.
Sezona 1990/91 bila je vrhunac Zvezdinog petogodišnjeg plana i najbolja u karijeri Roberta Prosinečkog. Robi je u pohodu ka osvajanju pehara Kupa šampiona odigrao svih devet utakmica i postigao četiri pogotka. Bio je jedan od ključnih igrača u timu. Dva gola je postigao protiv Grashopersa u pobedi od 4:1 u Švajcarskoj i po jedan protiv Glazgov Rendžersa i Dinama iz Drezdena u pobedama od po 3:0 u Beogradu. Golove koje je postigao iz slobodnih udaraca protiv Istočnih Nemaca i Škota prava su remek dela, a na kraju je pogodio mrežu Paskala Olmete u prvoj seriji penala u finalu u Bariju i tako doprineo istorijskom uspehu srpskog kluba. Efikasan je bio i u šampionatu, gde je na 29 utakmica postigao 12 golova za ubedljivo osvojenu šampionsku titulu. Ponovo je bio strelac protiv Partizana u pobedi od 3:1, a po dva puta se upisao i protiv Željezničara (3:1) i Olimpije (6:0).
U izboru za Zlatnu loptu Frans fudbala za 1991. godinu Prosinečki je zauzeo peto mesto u Evropi sa 34 poena.
Ukupno je u Zvezdi osvojio tri šampionske titule (1988, 1990. i 1991. godine), jedan nacionalni kup 1990. i Kup evropskih šampiona 1991. godine. Za crveno-bele je odigrao 161 zvaničnu utakmicu i postigao 35 golova.
Kasnije odlazi u Real Madrid, ali zbog teške povrede ne igra više od godinu dana, posle Reala igrao je za još tri španska kluba, Real Ovijedo, Barselonu i Sevilju. 1997. se vratio u zagrebački Dinamo i uspešno kao kapiten vodio klub u Ligi šampiona. Posle toga igra za Hrvatski dragovoljac, Standard Lijež, Portsmut, Olimpiju iz Ljubljane i NK Zagreb, gde nakon završetka karijere ostaje na mestu sportskog direktora.
Proglašen je najboljim igračem U-20 Svetskog prvenstva 1987. u Čileu, gde je Jugoslavija bila pobednik. Za reprezentaciju odigrao je 15 utakmica uz 4 gola. Prvi gol u dresu Jugoslavije je dao protiv Grčke 20. septembra 1989. u prijateljskoj utakmici. Igrao za Jugoslaviju i na Svetskom prvenstvu 1990. godine, kada je u ubedljivoj pobedi (4:1) nad selekcijom Ujedinjenih Arapskih Emirata postigao svoj prvi pogodak na Svetskim šampiomatima. U dramatičnoj četvrtfinalnoj utakmici sa Argentincima u Firenci, Prosinečki je tog 30. juna 1990. godine, uz Dejana Savićevića, bio naš jedini precizni izvođač jedanaesteraca u bitci sa penalima, posle kog se Jugoslavija zauvek oprostila od učešća na smotrama svetskog fudbala. Na tom prvenstvu je proglašen za najboljeg mladog igrača turnira.
Nakon igračke karijere bio je pomoćni trener reprezentacije Hrvatske, glavni trener Crvene zvezde, Kajzerispora, selektor reprezentacija Azerbejdžana, BiH.…
Od 1999. godine Prosinečki je u braku sa Vlatkom s kojom ima dve ćerke, Leonardu i Robertu. Robi u svojim intervjuima često ističe da mu je podrška porodice najvažnija u životu. Dodaje da su momenti koje provede sa suprugom i ćerkama najbolji lek protiv stresa. Legendarni fudbaler se sa stresom bori i slikanjem, koje je zavoleo tokom boravka u Madridu.
